Vanaf juli 2011 bezig met de voorbereidingen en vandaag is eindelijk de grote dag aangebroken! Veel pakketjes met kleren liggen klaar en de nieuwe fietsen zijn voorzien van CDO stickers. De dag ervoor nog alles gecontroleerd met Phea en de staff enkele beschadigde fietsen verruild voor goede exemplaren. Alle kids die of een fiets of nieuwe schoolkleren kregen hadden een uitnodiging gekregen. Weken lang vroegen de kinderen en de ouders aan Jan of ze ook een fiets of schoolkleren krijgen. We hebben zorgvuldig een lijst opgesteld, waar we ons strikt aan moeten houden.

De directeur van onderwijs van ons district, zijn assistent, alle directeuren van alle scholen, alle hoofdmannen en natuurlijk onze communeman zijn uitgenodigd. Onze plaatselijke medewerkers hebben onder leiding van Phea alles georganiseerd, waar we zeer trots op mogen zijn. Onder de aanwezigen zijn ook enkele buitenlandse gasten van Baca Villa, welke hun ogen uitkijken hoe alles gaat. De feesttent voor de ceremonie is klaar en de speakers met muziek lekker Cambodjaans hard. Alle aanwezigen maken kennis met mekaar, waarna de ceremonie kan beginnen, met vooraf het Cambodjaans volkslied.

We zien veel bekende gezichten. De moeder met 7 kids uit Khnalday, de moeder met 3 kids uit Somboth, we zien Lors, de dappere leerling die mager en slecht eet, de kleindochter van oma met drie kids uit Roemdeen, Mow Tsang, de super aardige bengel, die ver weg in Khnalday als wees rondzwerft.

De directeur houdt een lange speech en net als de communeman bedankt hij ons keer op keer. Hij spreekt lovende woorden over de lange periode die we al werkzaam zijn en wat we allemaal bereikt hebben. Het doet ons allemaal natuurlijk wel wat! We krijgen een certificaat van het departement van onderwijs overhandigd en tevens een certificaat van de directeur van de school in Somboth. We hangen ze in ons kantoor op, waar ondertussen al een behoorlijk aantal certificaten hangen.

We hebben de directeur uitgelegd dat we aan de school in Rhomdeng veel gaan werken, we starten met een nieuwe poort en de hard nodige toiletten. Verder komt er grote waterpomp en een kleine bibliotheek. Voor de secundary school in Bhos, de Somboth school en de school in Chhuk staat het vernieuwen van opslag op de planning. Tussendoor hebben we nog even vermeld dat onze medische post nu solar (zonne-energie) heeft welke ook is aangesloten aan de secundary school aldaar, waar hun 4 computers op kunnen draaien.

We ontvangen ontelbaar veel bedankjes, op de zo typische nette en beleefde manier van de Cambodjanen. De kinderen Neang en Noong laten maar al te graag aan iedereen zien dat ze mij (Jan) kennen, dus hangen veel rond bij mij, waarop Lhaom ze telkens weer wegstuurt. Een erg leuk spel om te zien. Na de ceremony hebben we nog een gezamenijk etentje met iedereen, enkel rijst, maar zeker leuk. Het was voor iedereen weer een geweldige leuke dag, welke nog lang bij zal blijven. Op weg terug nemen we alweer de planning voor de volgende 10 waterpompen, hoeveel hout voor de geplande hutjes en wanneer we een meeting hebben door.

Enorm veel dank aan de Eureko Achmea Foundation, Hans, Yvo en alle anderen die ons bij deze geweldige dag, waar we veel kids erg blij mee hebben gemaakt, geholpen hebben!

Ga voor het complete fotoalbum naar ons Cambodia-Dutch fotoalbum

Nancy is, net als velen, helemaal verliefd op Cambodia, wat ze niet onder stoelen of banken steekt. In de Verenigde Staten probeert ze studenten te motiveren om met haar mee te en door de handen uit de mouwen te steken de plaatselijke bevolking te helpen. Nancy en haar studenten overnachten altijd in Baca Villa…

Dit jaar is de school van Chhuk geverfd, waar ze samen met het schoolbestuur, de plaatselijke bevolking en de leerlingen aan hebben gewerkt. De school staat er weer prachtig bij en zelfs de poort is voorzien van een mooie nieuwe laag verf.

Link: Eckerd College

Ga voor alle foto’s naar ons Cambodia-Dutch album

Broer en zus Jan en Rita Camp uit Eindhoven zijn de initiatiefnemers van de Stichting Cambodja Dutch. Een organisatie, die zich inzet op lokaal niveau. Van het plaatsen tot waterpompen tot het bouwen van klaslokalen. Kleine initiatieven die voor enorme verschillen kunnen zorgen op het platteland van Cambodja.

Omroep Brabant

We hebben een hutje gebouwd dankzij een donatie van Tjitske en Chantal. Het was niet gemakkelijk om te kiezen wie het hutje zou krijgen, er zijn nogal wat mensen die leven onder de armoedegrens en die heeeel graag een nieuw hutje willen.

Een vader met zijn drie kinderen is dringend toe aan een nieuw hutje, hij woont nu in bij zijn moeder maar in dat huis wonen al 11 mensen!

Ook de moeder in dawm dong met haar kind, leeft onder heel armoedige omstandigheden.

We besluiten het hutje te bouwen voor vader en moeder met 6 kinderen onder de 8 jaar, geen bron van inkomsten geen stukje rijstland, geen koe en de kinderen zijn niet groot genoeg om visjes of kikkertjes te kunnen vangen. Moeder geeft drie kinderen borstvoeding en is hier zowat de hele dag mee bezig. Ze heeft een baby en een tweeling van anderhalf. Het hutje staat bijna op instorten.

Als deze mensen hun oude hutje leeghalen om het hout wat nog goed is te hergebruiken, kunnen heel hun bezittingen in een emmer!!nergens rijst te bekennen ook geen schoon drinkwater in de buurt.

Het huisje wordt keurig gebouwd,een aantal oude mannen uit het dorp die ervaring hebben helpen mee. Binnen een week staat het huis. In de storrage hebben we nog kleding vanuit de container, die nemen we mee, met ook nog een muskietennet. Een Cambodiaanse voetbal op veer voor de kinderen. Tjitske en chantal het heeft even geduurd maar aan deze mensen is het zeker besteed, dank je heel hartelijk voor deze donatie maar ook voor jullie inzet in deze commune!

Foto links boven, het oude hutje, rechts onder, het hutje is klaar!

De buren geven zich ondertussen ook op voor een nieuw hutje, ook dat huis is het woord huis niet meer waardig….

Toiletten

Onder de toiletten die we weer gebouwd hebben zijn een aantal prachtige exemplaren! Je ziet dat sommige mensen er zo blij mee zijn en dat doet ons ook weer goed. Een van de toiletten heeft een prachtig klein bloemenperkje voor de deur, zie foto.

Een ander heeft in het stoepje voor de deur de handjes en voetafdrukken  van zijn kinderen in cement.

Er zijn toiletten bij die keurig recht en door een goede vakman gebouwd zijn maar vaak zijn er ook zoals de Cambodiaanse jongens dit noemen ‘dancing toilets’. De muren lopen wat scheef maar dat  maakt niets uit.

Wie of welke school wil er nog eens een actie ondernemen  voor meer toiletten in de dorpen van Takeo,  zodat we volgend jaar  verder kunnen bouwen aan ons plan om alle dorpen te voor zien van toiletten.

We hebben een enorme wachtlijst van mensen die graag een toilet zouden willen!!

.

In de dorpen Muen protchan en Phum Preaem zie je al veel toiletten van cambodia-dutch organization.

Onze kinderen en gezinnen die we ondersteunen.

Weiho; ons jongetje die als vier jarige een hersenvliesontsteking heeft gehad, in coma gelegen en daar epileptische aanvallen van heeft overgehouden, doet het wisselend.

Er wordt nog steeds naar een goede combinatie van medicijnen gezocht, de laatste tijd heeft hij veel minder aanvallen. Toch heeft hij zodanig gedrag dat hij op school jammer genoeg niet te handhaven is. Is dus de hele dag thuis…Het blijft zo’n schat van een kind met een stralende glimlach voor iedereen, zie foto onder.

Nichtje van een van de leraren;Ook epileptisch maar daar gaat het heel goed mee sinds ze medicijnen gebruikt, jammer, ik heb  geen foto van haar.

Dunne meisje met het hartprobleem;Blijft erg apathisch, veel slapen, weinig eten. Ze stond aan de waterbak zich te wassen, ook geen foto…

Thavy: ons kindje met het syndroom van down is een schatje, ze maakt iedereen aan het lachen met haar gekke gezichtjes trekken. Ze kan lopen  nu  is bijna drie en vader verteld dat ze het woordje Pa, kan zeggen verder niets en als ze dorst heeft, pakt ze vader bij de hand en loopt met hem naar de regenton!. Ze haalt vooral s’nachts moeizaam adem doordat ze een gat in haar hartje heeft en vocht vasthoud. Het is een heel net bescheiden gezin ik heb ook het idee dat ze niet genoeg te eten hebben maar moeder zal daar niet om vragen. Er is overigens alweer een baby geboren in dit gezin,wat nu uit vijf kinderen bestaat.

Het meisje wat door het gezin van haar tante opgevoed wordt; daar gaat het prima mee, ze gaat elke dag naar school. Hele arme gezinnen in deze streek maar  veel gezelligheid, onder een van de hutjes wordt door een meisje die bij ons op Engelse les zit aan hele kleine cambodiaanse kindertjeKhmer les gegeven! (De hele kinderschaar voor 1,25 dollar zeker 15 kinderen een ijsje gegeven.

Alleenstaande moeder met meisje; heeft last van aanvallen, ze heeft een enorme knobbel op haar voorhoofd, heeft het daar iets mee te maken, ze kan op dit moment niet werken op de rijstvelden.

Baby van de ouders die aids hebben; de baby ziet er goed uit, het is een stralend klein  meisje met flapoortjes, ze wordt op dit moment opgevoed door een oma in Muen Prochan, vader en moeder kunnen door medicijngebruik toch wat werken.

Denken jullie aan het tijdig betalen van de donatie, helaas zijn wij genoodzaakt te stoppen met het geven van voedsel en medicijnen!!

 Hok sreyli; het meisje met het enorme gezwel in haar gezicht, wilde graag naar een Khmer dokter in Phnom penh, dat zou 100 dollar kosten. Die kon haar gezwel weghalen zei ze….nu weten we dat de Khmer dokters best met kruiden en planten wat kunnen maar een gezwel weghalen wat er zo uit ziet als dit….nee daar geloofden we niet in.

Toch is er ondertussen een dokter in Siem Reap die redelijk positief gereageerd heeft en weet dat er mensen zijn geholpen met medicijngebruik, laser is helaas niet voor hande in Cambodia.

Ik ging afscheid van haar nemen en vertelde dat ik haar niet vergeet en door blijf zoeken, zei ze zo heel lief zoals cambodianen dat met veel gevoel kunnen zeggen;’I love you for ever’.

De tijd vliegt,er blijft nog een week over om zaken af te ronden, laatste keer naar de gezinnen die we ondersteunen dmv medicijnen of voedsel , afscheid nemen van de vele mensen die je ondertussen kent, de kindertjes van school die roepen ‘ hello Jij, rita´, als ik naar de markt ga….

Fons neemt het gelukkig over en blijft  voor drie maanden, het is al de tweede keer dat hij komt, dus die weet  hoe alles verloopt.

De nieuw opgezette Engelse les voor de kleintje:

Wat een goed aansluitende methode voor die kleintjes, ze zijn erg enthousiast, zijn heel enthousiast over de gebaren en geluiden die horen bij deze methodee drummen op de tafel bij de D, de O is een lichtknopje wat aan en uit gaat, hardop roepen ze;’O,O,O,O,O en de G is een waterpomp waar water uitstroomt. Samen roepen ze dan D,O, G, DOG. In 15 weken kennen ze 15 woorden en een aantal tricky words. Met een aantal aanpassingen gaat dit een prima lesmethode worden, hele hartelijke dank aan Pien garvelink!!

Groetjes Rita

We rijden op de brommer en komen in het dorpje Muen Prochan,  opgegeven veel mensen hebben zich al op een intekenlijst voor een toilet. Als we het dorp binnen komen gaan we aan de linkerkant de eerste toilet bouwen. We worden vriendelijk begroet, hier wonen grootmoeder en grootvader, die zelf nog twee kinderen hebben, niet eens zo oud, hun dochtertje een jaar of 12 ziet er slecht uit, ze heeft steeds hoofdpijn wordt me verteld. Ik geef aan dat ze naar het vrijwilligershuis kan komen voor vitaminen en een paracetamol. Een grotere dochter van haar met twee kinderen heeft last van haar maag, en gewrichten, voelt zich zo moe, daar hebben we geen medicijn voor dan moet je naar  een dokter vertel ik haar. ‘Od loei ‘(geen geld)zegt ze tegen me. het is ook een armoedige toestand binnen. Ondertussen zet oma een duim onder het contract voor de toilet waarin staat dat ze binnen 10 dagen gebouwd moeten zijn. Wij leveren het materiaal en de bewoners bouwen zelf.

Op  naar de volgende, aan de overkant woont een ouder stel, we lopen over een gammel bruggetje, gebouwd van bamboe voor de lichte cambodianen maar of het bruggetje mij houdt…. Niet te geloven, stinken naar urine viezigheid alom, ook weer een triest verhaal alle geld wat al verdient wordt met krabbetjes zoeken en kikkertjes vangen gaat naar medicijnen voor haar man, hij heeft maar een oog en ziet er beslist niet gezond uit, we kunnen ze beter een huis geven als een toilet! Er wordt weer een contract getekend en uitgelegd dat de toilet minimaal 3 meter van de keuken af moet staan, moeilijk hier , ze hebben weinig ruimte.

In Phum Preaek, waar ook het vrijwilligershuis staat gaan we vanaf het grotere zandpad de linksaf de binnenpaden op, we komen twee hutjes tegen, in het eerste huisje woont een gezin, vader,moeder en 6 kinderen onder de 8 jaar, allemaal zoals de cambodianen doen als ze zich niet lekker voelen met wittte pleisters op hun slapen, de jongste is een baby, de twee daaropvolgende een tweeling van net een jaar, ze leven in een hutje, zie foto Ze geven aan dat ze het moeilijk hebben geen rijstland, geen koeien en vragen eten. jammer maar we hebben geen geld voor eten, we hebben het hard te halen als organisatie om overeind te blijven. Ze tkenen oor een toilet en als we een dag later terug komen hebben ze de kuil voor de cementen ringen voor opslag al gemaakt, ook de buren ernaast vier dochtertjes, heel klein nog vragen eten en kleding, voor morgen brengen we in ieder geval kleding mee voor ze vanuit de container.

wat een verhalen weer, mensen in Nederland wat hebben wij het toch goed, we staan er niet meer bij stil!

Lange wachtrijen met mensen want een oog arts op het platteland is een zeldzaamheid. Oma’s, monikken, slechtziende maar ook nieuwsgierige tot en met hoog bezoek van gezondheid komen kijken en bedanken.

Ook in de provincie Takeo op het platteland waar we op het platteland werken zullen we nog een brillendag organizeren.

Meer foto’s kunnen ook hier bekeken worden:
http://s299.photobucket.com/albums/mm288/Cambodia-Dutch/Jan/Hans-Anders-brillen/

Namens de commune heel erg bedankt Hans Anders voor de brillen !
Ook heel erg bedankt de vrijwilligers Thecla, Esther, Twietske en Jeroen en alle mensen in Nederland die dit hebben mogelijk gemaakt.
Super bedankt allemaal.
Groetjes Jan uit Cambodia

Dag allemaal,

Informatie voor iedereen die belangstelling heeft voor onze wijngaard.
Belangrijke veranderingen in het afgelopen jaar.
Op weg naar de 100,000,–euro.
Lees onze informatie brief 2011, in de website.

http://www.wijngaardhees.nl/nieuwsbrief_2011.html

Vriendelijke groet, Carry René.

Helaas konden we de vrijwilligers (Jeroen, Jaqueline, Tecla, Wietske en Esther) die in CHHUK verbleven niet meer ophalen. Alles is goed aangekomen en onder toezicht van Rita (die ook hier is) veilig in onze loods opgestald. Wat een hoop spulletjes weer, veel medische spullen waar ik super blij mee ben van Jaap en vrienden en Andre etc. Veel kleren, de computers, de fietsjes, niet te vergeten de 120000 gedoneerde brillen van Hans Anders Opticien super ! etc etc

Heel hartelijk dank jullie allemaal, ook de stichting in Nederland die telkens maar weer dit alles organiseert ! Ook heel erg bedankt Khuene + Nagel voor de gedoneerde container bedankt ! Groetjes vanuit een zwaar regenachtig Cambodia,

Jan